Wij stelden Gitte onderstaande vragen over haar loopbaan en haar Keerpunt.

 

Wat wilde je vroeger worden?

 

Toen ik nog op de lagere school zat wilde ik ‘boekenschrijfster’ worden én illustrator want ik zou dan mijn eigen boeken gaan illustreren. Mijn interesse voor taal was er al zo ongeveer voordat ik ook maar kon lopen.

Altijd was ik bezig met korte verhaaltjes schrijven, zat in de redactie van de schoolkrant op de middelbare school en ook in mijn werkende leven was (eind)redactioneel werk een rode draad. Niet gek ook dat ik uiteindelijk voor de studie Bedrijfscommunicatie Letteren koos.

Ik heb geproefd van verschillende vakken binnen taalwetenschap maar ben toch afgestudeerd in een bedrijfskundige richting omdat mij dat toen een snellere weg leek richting het bedrijfsleven.

 

 

Wat is het meest bepalend geweest in je loopbaan?

 

De kennismaking met verschillende werkgevers. Af en toe beginnen aan een nieuwe uitdaging houdt je scherp en zorgt ook voor persoonlijke groei.

Je merkt dat je op een nieuwe plek een verfrissende nieuwe bijdrage kunt leveren, daar waardering voor krijgt en dat je zelf ook weer inzichten haalt uit die andere settings.

Bovendien vind ik het altijd heerlijk om nieuwe mensen te leren kennen en een organisatie te doorgronden, dat nieuwe contact fascineert mij eindeloos.

 

 

Wat zou je – carrièretechnisch- anderen willen aanraden?

 

Volg je hart. Wat zegt dat stemmetje diep van binnen? Waar word jij écht warm van en hoe uit zich dat in je huidige werkzaamheden? Je kunt volstrekt tevreden zijn met je baan en tegelijkertijd het gevoel hebben ‘als ik de kans kreeg dan zou ik…vul maar in…willen doen’.

En dan volgen meteen ook alle praktische bezwaren waarom je die kans niet pakt of zelf creëert. Zo ging het bij mij in ieder geval. Maar je besteedt een heel groot deel van je leven aan je werk, soms meer dan je aan beschikbare uren hebt aan vrije tijd, zonde om daar niet iets waardevols mee te doen.

 

Ik had het zelf na zestien jaar in de communicatiewereld nog prima naar mijn zin, maar besefte toch dat er iets kriebelde.

 

Ik had het zelf na zestien jaar in de communicatiewereld nog prima naar mijn zin, maar besefte toch dat er iets kriebelde. Want liever nog dan spelers binnen een organisatie van communicatieadvies te voorzien, wilde ik mensen persoonlijk helpen beter te communiceren.

Van binnenuit, mensen empoweren om zich te kunnen redden in deze in alle opzichten ‘talige’ en communicatieve wereld.

Het heeft uiteindelijk nog heel wat voeten in aarde gehad om van mijzelf de stap te mógen zetten richting de studie Logopedie. Daarvoor heb ik de sparring gezocht met Elqui, hele fijne gesprekken gevoerd met Estra en de bevestiging gevonden dat dit echt de richting is voor mij.

Met een goede backup van mijn partner ben ik van start gegaan. Dit is essentieel als je een studie van vier jaar begint naast een gezin met jonge kinderen en ook nog mantelzorger bent. Ik heb er geen moment spijt van gehad!


Wat is je grootste talent?

 

Mijn empathisch vermogen. Ik kan mijzelf goed in anderen verplaatsen. Dat kwam altijd al van pas in de communicatieadviezen die ik gaf, maar zal nu nog meer gericht zijn op de mensen die ik straks voor mij heb.

Ik kan bijvoorbeeld intens meevoelen met mensen die hun taal/spraak verliezen door een hersenbeschadiging na een beroerte of ongeval.

En hoe mooi zou ik het vinden om met die patiënten te werken aan het stapje voor stapje terugwinnen van hun spraak, binnen de fysieke mogelijkheden die ze nog hebben. Ze langzamerhand hun autonomie en deelname aan de samenleving helpen teruggeven. En uiteindelijk een stuk waardigheid.

 

Ik heb hier zoveel gevoel, motivatie en drive bij dat het onontkoombaar is.
Ik moet er iets mee doen!

 

Mensen verzanden zonder mogelijkheid tot communiceren in een soort hulpeloosheid die door buitenstaanders snel wordt beoordeeld en veroordeeld terwijl ze aan IQ niets hebben ingeleverd. Ik heb hier zoveel gevoel, motivatie en drive bij dat het onontkoombaar is. Ik moet er iets mee doen!

 

Wat ben je over 5 jaar aan het doen?

 

Dan ben ik logopedist in een ziekenhuis op de afdeling KNO met patiënten met bijvoorbeeld stemproblemen, of werk ik als pre-logopedist met premature baby’s om ze te helpen met slikken, of in een genderteam van het ziekenhuis om mensen in hun transformatieproces van vrouw naar man of andersom hun stem te helpen aanpassen.

Er zijn zoveel mogelijkheden, ook binnen revalidatiecentra, speciaal onderwijs of een eigen praktijk. Het is helemaal niets voor mij om nog geen heldere richting te hebben, maar ik ga het nog heel open tegemoet. Misschien moeten jullie het mij over vijf jaar nog maar eens vragen, dan weet ik ook zelf wat het is geworden 😉

 

 

 

Wil je graag een persoonlijk advies? Vraag dan een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek aan met Ellen of Estra. Wij helpen je graag verder!

Meld je aan voor de Elqui nieuwsbrief

Meld je aan voor de Elqui nieuwsbrief

Meld je nu aan voor onze nieuwsbrief met info en tips over solliciterencarrière,netwerken en talent!

Je bent ingeschreven, dank je wel!

Pin It on Pinterest

X